Η αλήθεια για τους νεκρούς και τους τραυματίες των γεγονότων του Πολυτεχνείου

 Ιστορική έρευνα

Ένα πεντάχρονο παιδί στου Ζωγράφου, ένας Αφγανός ταχυδακτυλουργός στη Χέυδεν, μια 22χρονη φοιτήτρια από τη Νορβηγία, ένας 35χρονος οικοδόμος έξω από το Πολυτεχνείο… Tέσσερις κάτοικοι της Αθήνας του ’70 που η ηλικία και οι ενασχολήσεις τους ήταν εντελώς διαφορετικές για να έχουν οποιαδήποτε σχέση. Και οι τέσσερις, όμως, έπεσαν νεκροί από τα πυρά των δυνάμεων καταστολής που δρούσαν με εντολή της χούντας των συνταγματαρχών. Συγκαταλέγονται και αυτοί ανάμεσα στα επιστημονικώς τεκμηριωμένα θύματα του Πολυτεχνείου.

Η σκοτεινή ιστορία της Αμερικής στην υποστήριξη των Ουκρανών φασιστών

 Η αμερικανική υποστήριξη του σύγχρονου ουκρανικού φασισμού, αν και συγκλονιστική, δεν αποτελεί στην πραγματικότητα νέο πολιτικό φαινόμενο. Τα έγγραφα που αποχαρακτηρίστηκαν από τη CIA στο πλαίσιο αιτήματος της FOIA με τίτλο «Νόμος Αποχαρακτηρισμού των Ναζιστικών Εγκλημάτων Πολέμου» δείχνουν ότι όχι μόνο η CIA παρακολουθούσε τις ουκρανικές φασιστικές ομάδες κατά τη διάρκεια και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά επίσης τις βοηθούσε ενεργά και τις προστάτευε από τη δίωξη.

Η αλήθεια πίσω από την Έξοδο του Μεσολογγίου

 Μεσολόγγι: Οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» και η «Γυναίκα της  Ζάκυνθος»                

  Πρόκειται για το σπουδαιότερο, από κάθε άποψη, γεγονός στην ελληνική Επανάσταση του 1821. Κάθε χρόνο στις 10 του Απρίλη το ελληνικό κράτος κάνει «εντυπωσιακές» παράτες και όταν σβήνουν τα φώτα της γιορτής, μένει ο μύθος ενός κάστρου που το πολιόρκησαν οι Τούρκοι και οι ηρωικοί Έλληνες έκαναν «έξοδο». Η επίσημη ιστορία σταματάει εδώ, αποφεύγοντας τις κακοτοπιές. Και έχει πολλές…

Άλλο ένα παιδί θαύμα Έλληνικής καταγωγής

 Ο Γουσταύος-Λάσκαρης "Γκαστ" Αβράκωτος (Gustav Lascaris "Gust" Avrakotos) (14 Ιανουαρίου 1938 - 1 Δεκεμβρίου 2005) ήταν ελληνοαμερικανός πράκτορας της CIA, με καταγωγή από τη Λήμνο. Υπήρξε σύνδεσμος της CIA με την ΚΥΠ τη δεκαετία του '60. Επίσης, ήταν ο αφανής επικεφαλής της "Afghan Task Force". Έγινε περισσότερο γνωστός στο κοινό το 2003 από την έκδοση του βιβλίου του "Charlie Wilson's War: The Extraordinary Story of the Largest Covert Operation in History", στο οποίο παρουσιάζει την αμερικανική ανάμειξη κατά τον σοβιετικό πόλεμο στο Αφγανισταν.

Στυλοβάτες της χούντας οι Έλληνες εφοπλιστές

 Στις 3 Μαρτίου 1972, ημέρα Παρασκευή, Ελλάδα και Κύπρος συγκλονίζονταν από ένα συλλαλητήριο συμπαράστασης στον πρόεδρο Μακάριο στην Λευκωσία, μπροστά από το αρχιεπισκοπικό μέγαρο όπου μίλησε ο ίδιος ο κύπριος ηγέτης. Το συλλαλητήριο είχε προσλάβει παγκυπριακό χαρακτήρα, ενώ την ίδια μέρα η βουλή των αντιπροσώπων της Κύπρου επιβεβαίωνε δια του προέδρου της, Γλαύκου Κληρίδη, την εμπιστοσύνη της στον αρχιεπίσκοπο.

Η προίκα της βασίλισας Σοφίας που πλήρωσε ο ελληνικός λαός

 Είμαστε στην δεκαετία του 60 όπου η Ελλάδα ήταν σε περίοδο λιτότητας και ο βασιλιάς Παύλος πάντρευε την κόρη του Σοφία, δίνοντας προίκα από την περιουσία του, 300.000 δολάρια, ενώ δαπάνησε 2.800.000 δραχμές για το «γάμο του αιώνα» με τον Χουάν Κάρλος της Ισπανίας. Όσο για την άλλη προίκα, την πλήρωσε ο ελληνικός λαός.

Ο Γέλτσιν εξομολογείται στον Κλίντον γιατί επέλεξε τον Πούτιν για διάδοχο

Ο Μπόρις Γέλτσιν σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπίλ Κλίντον τον Σεπτέμβριο του 1999, του ανέφερε τους λόγους που τον έκαναν να επιλέξει ως διάδοχο του τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Τα στενογραφημένα πρακτικά της τηλεφωνικής συνομιλίας μεταξύ των δύο ηγετών δημοσιεύθηκαν στην ιστοσελίδα της Προεδρικής Βιβλιοθήκης Μπίλ Κλίντον

Όταν ο Βενιζέλος έπαιρνε τηλέφωνο σε μιζαδόρικους τραπεζικούς λογαριασμός και το σήκωνε ο Σπηλιωτόπουλος!

«Οι Εξεταστικές γεννούν εχθρότητα» είπε κατά την επανεμφάνισή του ο Κώστας Σημίτης, θεωρώντας μάλλον πως επειδή τα φερόμενα εγκλήματα κατά του Δημοσίου στην περίπτωση του Παπαντωνίου έχουν παραγραφεί, τότε γιατί να κλάψει κάποιος για το θύμα! Άλλωστε σε αυτό το πλαίσιο πολιτικού φενακισμού, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, άλλοτε πολιτικός συνδαιτυμόνας του κ. Σημίτη, έχει δώσει τα διαπιστευτήριά του από την υπόθεση του Τσοχατζόπουλου.

Το κρυμμένο μυστικό της κορυφής του Πύργου του Άιφελ

Πνοή σε ένα από τα μεγαλύτερα έργα του Παρισιού, το σύμβολο της γαλλικής πρωτεύουσας και σημείο συνάντησης των «εραστών», θα δώσει η απόφαση της δημάρχου Αν Ινταλγκό για την ανακαίνιση του Πύργου του Άιφελ, σε μία προσπάθεια να διεκδικήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024, τους οποίους διεκδικούν και άλλες πόλεις όπως το Λος Άντζελες και η Βουδαπέστη. Η απόφαση θα ληφθεί τον Σεπτέμβριο του 2017, ενώ το Παρίσι έχει θέσει υποψηφιότητα και για την οργάνωση της World Expo 2025, μαζί με το Μάντσεστερ και την Οσάκα.

Τι απέγινε άραγε ο χρυσός των ναζί;

Όταν φάνηκε ότι το Γ’ Ράιχ θα θαβόταν στις στάχτες του πολέμου το 1945, οι ναζί ηγέτες άρχισαν να κρύβουν μαζικά τους θησαυρούς που είχαν λεηλατήσει μαζικά από την Ευρώπη κατά τα προηγούμενα χρόνια. Ανεκτίμητης αξίας έργα τέχνης και ασημικά από σπίτια εβραίων που είχαν σταλεί στους θαλάμους αερίων, αρχαιολογικοί θησαυροί, πίνακες και γλυπτά από μουσεία αλλά και τόνους κυριολεκτικά χρυσού κείτονταν τώρα σε υπόγεια καταφύγια, ορυχεία και πυθμένες λιμνών.

Εσβήσε απ’ τον χάρτη η αρχαία Παλμύρα μετά 2.000 χρόνια

Ενα μνημείο ανυπολόγιστης πολιτιστικής αξίας έσβησε από τον χάρτη. Δορυφορικές φωτογραφίες επιβεβαίωσαν τη Δευτέρα την καταστροφή του ναού του Βήλου, μνημείο που κοσμούσε την αρχαία Παλμύρα εδώ και 2.000 χρόνια, όπως αναφέρει ο αρθρογράφος του βρετανικού Guardian Τομ Χόλαντ  Η τελευταία αυτή βεβήλωση διαψεύδει όσους αισιόδοξους πίστεψαν τις διαβεβαιώσεις του «Ισλαμικού Κράτους» (Ι.Κ.), μετά την κατάληψη του αρχαιολογικού χώρου της Παλμύρας τον Μάιο, ότι δεν θα κατέστρεφαν τα μνημεία. Ηδη τον Ιούνιο, οι μαχητές του «Ι.Κ.» είχαν καταστρέψει το άγαλμα του λέοντα της θεάς Αλάτ, η οποία έχει την ατυχία να καταδικάζεται ονομαστικά στο Κοράνι.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ...

27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1831 

Η ΠΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ
΄Ηταν και τότε Κυριακή σαν σήμερ 27 Σεπτεμβρίου το 1831 που συνέβη αυτό το αποτρόπαιο γεγονός, το πιό σκοτεινό γεγονός της Νεώτερης Ιστορίας μας ... Ο βίαιος θάνατος του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια όχι από εχθρικό χέρι αλλά από χέρι ΄Ελληνα δολοφόνου και αυτό είναι που προκαλεί μεγαλύτερη θλίψη για τον Ελληνισμό διαχρονικά ...
Το σχετικό χρονικό αναφέρει:

ΣΑΚΗΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑΣ Πέθανε σαν σήμερα, 17 Αυγούστου

Πέθανε σαν σήμερα, 17 Αυγούστου

Σάκης Καράγιωργας. Για τους περισσότερους πολίτες είναι το όνομα μιας κεντρικής οδού, ενός παράδρομου ή κάποιας πλατείας. Τίποτε άλλο. Για κάποιους, είναι το όνομα αμφιθεάτρου στο Πάντειο. Για τους λίγους είναι επίκαιρη αξιακή μονάδα μέτρησης, της ανθρώπινης δύναμης, της ηθικής διάστασης, της ιδεολογικής χωρητικότητας.  Ασύμβατος οικονομολόγος και πανεπιστημιακός καθηγητής, τραυματίστηκε βαριά στην προσπάθειά του να ενεργοποιήσει βόμβα εναντίον της χούντας. Παρέμεινε ανάπηρος στο χέρι του εφ’ όρου ζωής. Συνελήφθη και βασανίστηκε άγρια και τον Απρίλη του 1970, μετά από μια «απολογία»- δριμύ κατηγορώ κατά του χουντικού φασισμού, καταδικάστηκε από το «Έκτακτον Στρατοδικείον Αθηνών» στην ποινή «της ισοβίου καθείρξεως».

Η 21η Απριλίου του Νίκου Μιχαλολιάκου

Μαζί με πολλά άλλα που κληροδότησε στη μεταπολιτευτική δημοκρατία το δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου ήταν και μια μικρή ομάδα νέων φανατικών εθνικοσοσιαλιστών, που επρόκειτο λίγα χρόνια αργότερα να δημιουργήσουν τη Χρυσή Αυγή. Η ομάδα αυτή, που είχε από τότε επικεφαλής τον Νικόλαο Μιχαλολιάκο και μέλη τον Αριστοτέλη Καλέντζη, τον Ηλία Τσιαπούρα και τον Ιωάννη Περδικάρη, οργανώθηκαν στο «Κόμμα 4ης Αυγούστου» του Κώστα Πλεύρη, τη μοναδική πολιτική ομάδα που δρούσε ελεύθερα υπό το δικτατορικό καθεστώς.

Αλληλεγγύη και φιλανθρωπία

Ο Δημήτρης Γληνός γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1882. Αναδημοσιεύουμε από το tvxs ένα κείμενο που μοιάζει να γράφτηκε σήμερα
«Μέσα σ’ αυτή τη φοβερή στιγμή της παγκόσμιας κρίσης πλήθυνε το κακό, που ήτανε πάντα πολύ, μεγάλωσε η αθλιότητα των απαθλιωμένων ανθρώπων. Ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο μικροεπαγγελματίας, ο υπάλληλος ζούνε μέσα σε μια αδιάκοπη αγωνία. Από τη μια βλέπουνε το πενιχρό τους μεροδούλι να γίνεται κάθε μέρα λιγότερο, τη στιγμή που όλα ακριβαίνουν, ή βλέπουνε τα λιγοστά προϊόντα του ολόχρονου μόχθου τους να μένουν απούλητα ή να πουλιούνται σε τιμές εξευτελιστικές. Από την άλλη, κάθε μέρα κρούει την πόρτα τους το σκιάχτρο της αναδουλειάς με τη συντρόφισσά της, την πείνα. Και σ’ όσα σπίτια μπει μέσα το μεγάλο κακό ρημάζουνε πια.

45 χρόνια από την απόπειρα δολοφονίας του Παπαδόπουλου

«Δυστυχώς η απόπειρα απέτυχε και η Τυραννία συνεχίστηκε μέχρι στις 24 Ιούλη 1974, η χούντα κατέρρευσε από τα ανομήματά της, με αποκορύφωμα την ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ. 39 χρόνια μετά.... και έχουμε, μια νέα μορφή χούντας, την ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ», σημειώνει σε δήλωσή του στο Facebook, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στάθης Παναγούλης με αφορμή την συμπλήρωση 45 χρόνων από την ημέρα που ο Αλέξανδρος Παναγούλης αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον δικτάτορα, Γιώργο Παπαδόπουλο.

Αναλυτικά η δήλωση του βουλευτή και αδελφού του αδικοχαμένου αγωνιστή:

Η εκτέλεση των διακοσίων - Πρωτομαγιά του 1944

Στις 30 Απριλίου 1944 κυκλοφόρησε στο Χαϊδάρι η φήμη ότι οι S.S. σκόπευαν να εκτελέσουν διακόσιους κρατουμένους ως αντίποινα για τη δολοφονία Γερμανού στρατηγού και τριών αξιωματικών του κοντά στη Σπάρτη από «κομμουνιστικάς συμμορίας». Ο διοικητής κάλεσε κάποιους από τους προϊσταμένους στα συνεργεία, όλους Ακροναυπλιώτες κομμουνιστές. Ο Fischer τούς ζήτησε να υποδείξουν ποιοι μη Μεταξοκρατούμενοι κρατούμενοι θα μπορούσαν να τους αντικαταστήσουν, καθώς οι ίδιοι θα μεταφέρονταν την επομένη σε άλλο στρατόπεδο. Επίσης, διέταξε τους Χαλκιδέους να πάρουν πίσω τα προσωπικά τους είδη και να βρίσκονται μπροστά στα μαγειρεία την επομένη το πρωί, προκειμένου να μεταφερθούν σε άλλο στρατόπεδο. Με δεδομένη τη φήμη για μαζική εκτέλεση, που αναφέραμε παραπάνω, όλοι όσοι μίλησαν με τον Fischer πίστεψαν ότι επρόκειτο να εκτελεστούν. Έτσι, οι Ακροναυπλιώτες προσπάθησαν να αποχαιρετήσουν όσους περισσότερους από τους φίλους τους ήταν δυνατόν. 

Το πολιτικό πορτρέτο του Mητσοτάκη όπως το σκιαγραφούν οι Αμερικανοί

«Η περίοδος της κυβέρνησης του 1990-93 είναι σήμερα σε μεγάλο βαθμό ξεχασμένη. Δεν είναι όμως μόνο αμείλικτη η δύναμη της λήθης που το εξηγεί αυτό. Η περίοδος αυτή είναι και ηθελημένα ξεχασμένη». Αυτή η φράση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με κέντρισε, αν και δεν ήθελα να ασχοληθώ… Είπα λοιπόν να ασχοληθώ με τη δύναμη της μη λήθης, δηλαδή της αλήθειας…
Παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες την προσπάθεια αγιοποίησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη μέσα από μια έκδοση ενός βιβλίου από τον ίδιο και έναν πρώην υπουργό του.
Επειδή οι νεότεροι δεν τα γνωρίζουν και οι μεγαλύτεροι σαφώς ξεχνάνε εύκολα, τέτοιου είδους εκδηλώσεις προσπαθούν να εξωραΐσουν πολιτικές διαδρομές και πράξεις. Είναι θεμιτό, ένας πολιτικός του διαμετρήματος του Μητσοτάκη να θέλει και να επιθυμεί να διαφυλάξει την υστεροφημία του.
Απλώς ο κ. Μητσοτάκης, είπε να συγγράψει την …αγιογραφία του.

Ο «Τρελαντώνης», ένας σοβαρός Έλληνας κροίσος

Το Σάββατο ανεβαίνει στη σκηνή του «Ακροπόλ» ο «Τρελαντώνης», θεατρική παράσταση βασισμένη στο πασίγνωστο βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα. Τώρα που η επικαιρότητα περιστρέφεται γύρω από καταχωνιασμένες λίστες με ονόματα τσιφούτηδων πλούσιων που φυγάδευσαν άρον άρον εκατομμύρια ευρώ στο εξωτερικό, είναι η κατάλληλη στιγμή για να θυμηθούμε τον Αντώνη Εμμ. Μπενάκη (1873 - 1954), μεγαλύτερο αδελφό της Δέλτα, ήρωα του πασίγνωστου παιδικού αναγνώσματος που πρωτοκυκλοφόρησε το 1931. Ενός σοβαρού Έλληνα κροίσου, ανθρώπου χορτασμένου, που δεν κράτησε αλαζονικά για την πάρτη του όλη τη γεμάτη πιατέλα που του χάρισε η ζωή.

Ο Αντώνης Μπενάκης ήταν παθιασμένος κοσμοπολίτης, μεγαλωμένος ελληνοκεντρικά εκτός Ψωροκώσταινας, ποτισμένος ώς το μεδούλι με τη λογική της «ευποιίας» – της εθνικής ευεργεσίας.

Ας ξεκινήσουμε από τα δύσκολα. Ας παίξουμε με τις «τα­μπέλες», δηλαδή με τη φωτιά. Ήταν «εθνικιστής»; Φόρεσε στολή και κατατάχτηκε ως εθελοντής και το 1897 και στους Βαλκανικούς πολέμους.

Η «Μαύρη Τρίτη» του 1929

Ογδόντα ένα χρόνια πριν, τη «Μαύρη Τρίτη» του 1929, η Γουόλ Στριτ κατέρρευσε. Κατά «το μεγάλο κραχ», όπως έμεινε στην ιστορία, εκατομμύρια τίτλοι μετοχών έγιναν απλά χαρτιά, χάνοντας την αξία τους. Ο Dow Jones έχασε 12% και η αγορά 14 δισ. δολ. με αποτέλεσμα οι απώλειες της εβδομάδας να αγγίξουν τα 30 δισ. δολ, δηλαδή δέκα φορές τον ετήσιο προϋπολογισμό της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Πριν το κραχ, η Αμερική ευημερούσε. Ο κόσμος δανειζόταν από τις τράπεζες για να παίξει στη Wall Street. Από το 1921 μέχρι το 1929, ο δείκτης Dow Jones έφτασε από τις 60 στις σχεδόν 400 μονάδες. Στις 3 Σεπτεμβρίου βρέθηκε στο υψηλότερο σημείο του, στις 381.17 μονάδες.