Μια χρυσή ευκαιρία

Pitsirikos

Όποιος παρακολούθησε τις χτεσινές ομιλίες στη Βουλή –στο πλαίσιο της συζήτησης για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση-, θα είχε πολλούς λόγους να εκνευριστεί και να εξοργιστεί. Εμένα, πάντως, με πιάσανε τα γέλια. Και μετά βαρέθηκα.


Ήταν σίγουρο πως θα ερχόταν κάποτε η ώρα που το σάπιο πολιτικό σύστημα θα έφτανε σε αδιέξοδο. Αυτή η ώρα είναι τώρα.


Και ο πλέον ανόητος Έλληνας θα έχει αντιληφθεί πως η δημοκρατία έχει καταλυθεί εντελώς, το Σύνταγμα της χώρας έγινε κουρελόχαρτο, η χώρα έχει χρεοκοπήσει και οι εκλογές αντιμετωπίζονται από τους πολιτικούς σαν μια πολύ δυσάρεστη –και ανεπιθύμητη- διαδικασία.


Όσο το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία μπορούσαν να εξασφαλίζουν αυτοδυναμία –ταΐζοντας τους πελάτες ψηφοφόρους τους-, η κατάσταση ήταν ελεγχόμενη και η εναλλαγή τους στην εξουσία βέβαιη. Αυτό τελείωσε.

Νέο παράθυρο από την κυβέρνηση για είσοδο ιδιωτών στη διαχείριση απορριμμάτων

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

Η πολιτική κατάρρευση, κατάρρευση, αλλά οι μπίζνες με τα σκουπίδια, μπίζνες. Ακόμη ένα «παράθυρο» για την πλήρη κυριαρχία των εργολαβικών συμφερόντων στη διαχείριση των απορριμμάτων, αλλά και την εξυπηρέτηση των πελατειακών της συμφερόντων κρατά ανοικτό η κυβέρνηση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα υπουργεία Εσωτερικών και Περιβάλλοντος έχουν επαναφέρει σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, με το οποίο τη διαχείριση στην Αττική αναλαμβάνει Ανώνυμη Εταιρεία που θα ανήκει στο Δημόσιο, θα κάνει προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ και θα συνεργαστεί με τον παραχωρησιούχο εργολάβο μέσω άλλης εταιρείας ειδικού σκοπού. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, το σχέδιο που είχε καταρτιστεί παλαιότερα μελέτησαν ξανά προσφάτως ο υπουργός Περιβάλλοντος Γ. Παπακωνσταντίνου με τον υφυπουργό Εσωτερικών Πάρι Κουκουλόπουλο, προκειμένου να μεθοδεύσουν το πώς θα ξεπεραστούν εμπόδια που δημιουργούν νομοθετικές ρυθμίσεις που μεσολάβησαν.

«Η κρίση οδηγεί σε κατάλυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»

«Η οικονομική κρίση έχει συρρικνώσει τα δικαιώματα σε τέτοιο βαθμό ώστε πλέον να απειλούνται πολύ σοβαρά. Την ίδια στιγμή το μεγάλο, υπερεθνικό κεφάλαιο δεν ενδιαφέρεται τι κάνουν οι κοινωνίες, τα κράτη, τα έθνη. Απλά επιβάλλει τη θέλησή του που συνίσταται στη μεγιστοποίηση της ανισοκατανομής με μοναδικό στόχο την αισχροκέρδεια».


Αυτό ήταν το κεντρικό συμπέρασμα των εισηγήσεων πέντε καθηγητών πανεπιστημίου, οι οποίοι προσκεκλημένοι από το Κέντρο Συνταγματικού Δικαίου - Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου κλήθηκαν να μιλήσουν για «τα ατομικά δικαιώματα απέναντι στην κρίση».

Τα πράσινα άλογα της κυβέρνησης για το "πράσινο ταμείο"

Η βιωσιμότητα και η ποιότητα ζωής θυσία στο βωμό του χρέους;

Εγκληματική χαρακτηρίζουν οι Οικολόγοι Πράσινοι την τροπολογία στο «πολυνομοσχέδιο» που ψηφίστηκε πρόσφατα από την Ελληνική Βουλή και η οποία ουσιαστικά κατακρεουργεί το Πράσινο Ταμείο για την εξυπηρέτηση του χρέους της χώρας.


Το Πράσινο Ταμείο είχε δημιουργηθεί το 2010 και παρουσιάστηκε από την ίδια την κυβέρνηση ως «το κυριότερο εργαλείο εφαρμογής της πολιτικής του ΥΠΕΚΑ». Σε αυτό συγκεντρώνονται πόροι που εισπράττονται από κάθε είδους περιβαλλοντικές παραβάσεις (ημιυπαίθριοι, τακτοποίηση αυθαιρέτων, πρόστιμα από περιβαλλοντικά εγκλήματα κτλ.) προκειμένου τα ποσά αυτά να επιστρέφονται στους πολίτες μέσα από επενδύσεις για προστασία του περιβάλλοντος και αναβάθμιση της ποιότητας ζωής (πχ δασοπροστασία, ανάπλαση αστικών περιοχών) που παράλληλα θα δημιουργούν και θέσεις εργασίας.

Ο κίνδυνος του αντικοινοβουλευτισμού

Του Μιχάλη Μητσού

Τα παραδοσιακά κόμματα διέρχονται κρίση. Και η παρατήρηση αυτή δεν ισχύει μόνο για την Ελλάδα, όπως αποδεικνύει το παγκόσμιο φαινόμενο των «Αγανακτισμένων». 

Η βασική αιτία αυτής της κρίσης είναι ότι τα κόμματα βρίσκονται στα χέρια επαγγελματιών πολιτικών, που πρωταρχικό τους ενδιαφέρον είναι η καριέρα. Ο τρόπος που λειτουργούν ευνοεί τους μετρίους, τους ανθρώπους που εντάσσονται σε αυτά από μικροί και δέχονται τη λογική τους, και αποκλείει όλους τους πολίτες που θα ήθελαν να συμμετάσχουν στην ενεργή πολιτική, αλλά όχι με επαγγελματικό τρόπο.

Η δυσπιστία προς τους πολιτικούς και τους κομματικούς μηχανισμούς δεν ισοδυναμεί όμως με δυσπιστία προς την πολιτική, επισημαίνει σε συνέντευξή του στην Ελ Παΐς ο ιταλός φιλόσοφος Πάολο Φλόρες ντ'Αρκάις, διευθυντής του περιοδικού Micromega και ένας από τους διανοούμενους με τη μεγαλύτερη απήχηση στην Ευρώπη. 

Πολλά από τα κινήματα που έχουν εμφανιστεί τον τελευταίο καιρό θέλουν περισσότερη, όχι λιγότερη πολιτική. Ταυτόχρονα όμως αισθάνονται βαθιά απέχθεια προς την παραδοσιακή πολιτική, που έχει μετατραπεί σε επάγγελμα. 

Το... μετέωρο βήμα του δημοψηφίσματος

Αντώνης Μανιτάκης, 

Συνέντευξη στον Βασίλη Πεκλαρη, 

Αγγελιοφόρος, 2.11.11

«Στον αέρα» βρίσκεται η διαδικασία του δημοψηφίσματος, του πρώτου που εξαγγέλθηκε στη χώρα μετά το 1974. Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του ΑΠΘ Αντώνης Μανιτάκης, μιλώντας στον «Α», αναφέρεται στις διαδικασίες που προβλέπονται από το άρθρο 44 του Συντάγματος για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, τονίζοντας όμως ότι στην παρούσα συγκυρία αυτό «δεν αποτελεί διέξοδο πολιτική ή θεσμική, περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα και εξακολουθεί να μας βάζει στη δίνη του αδιεξόδου και να εντείνει την πολιτική και κυβερνητική αβεβαιότητα που έχουμε στην Ελλάδα. Δε θεραπεύει πολιτικά καμιά ανάγκη, ούτε λυτρώνει, ούτε εξαγνίζει, δε λύνει το πρόβλημα του Γιώργου Παπανδρέου και της κυβέρνησης», εκτιμώντας ότι ο «χρόνος των αγορών είναι πιεστικός και δεν αφήνει να κυλήσει ομαλά ο χρόνος της πολιτικής και της λογικής».

«Κοινωνικά ρομπότ» σε μαζική υποκλοπή δεδομένων από το Facebook

Τορόντο, Καναδάς

Κακόβουλα προγράμματα που δημιούργησαν προφίλ στο Facebook υποδυόμενα τους ανθρώπους κατάφεραν να υποκλέψουν πολύτιμα προσωπικά δεδομένα από χιλιάδες «φίλους» τους, προειδοποιούν οι Καναδοί ερευνητές που σχεδίασαν το πείραμα.

Η ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολούμπια δημιούργησε «κοινωνικά ρομπότ», ή socialbot, όμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται ήδη από κυβερνοεγκληματίες για τη συλλογή προσωπικών δεδομένων, με στόχο την απάτη ή την πώλησή τους στη μαύρη αγορά.

Οι υπεύθυνοι του Facebook εκφράζουν επιφυλάξεις για τη μεθοδολογία της έρευνας, δηλώνουν όμως ότι θα λάβουν τα συμπεράσματά της υπόψη για την αναβάθμιση των συστημάτων ασφάλειας.

Ψεύτικα προφίλ

Η λέξη της εβδομάδας: το Λαμόγιο

γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Στο Ολυμπιακό στάδιο της Αθήνας, στον αγώνα Παναθαναϊκού - Εργοτέλη (22/10/2011), αναρτήθηκε πανό που έγραφε «Πολιτικοί λαμόγια, βουλή των βολεμένων. Θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων». Ο διαιτητής διέκοψε για 8 λεπτά τον αγώνα, προκειμένου να κατέβει το πανό, επικαλούμενος ότι προσβάλει το φίλαθλο πνεύμα.

Το σύνθημα είχε, σαφέστατα, πολιτικό χαρακτήρα (και ισοπεδωτικό, αφού αναφερόταν σε όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς), αλλά για να διαπιστώσουμε αν ήταν και υβριστικό πρέπει να ερμηνεύσουμε τον όρο "Λαμόγιο/α"

Tο πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι ό,τι συνέβη, αλλά αυτό που δεν συνέβη: η δημιουργία μιας κοινής ευρωπαϊκής κυβέρνησης

Εξευρωπαϊζοντας την Ευρώπη ή Υμνος στον Φεντεραλισμό

του Γιόσκα Φίσερ*


ΤΟ ΒΗΜΑ – The Project Syndicate, 2.11.11

Η ευρωζώνη βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, επειδή μόνο εκεί, στο βασίλειο του δεύτερου πιο σημαντικού νομίσματος μετά το δολάριο, μπορεί η κρίση να χτυπήσει μία αδύναμη «δομή», και όχι ένα κράτος με πραγματική ισχύ.

Είναι μια δομή που χαραμίζει την εμπιστοσύνη που έχουν πολίτες και αγορές στην ικανότητά της να επιλύει συγκρούσεις – την ώρα που σπρώχνει το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα στο χείλος της καταστροφής.

Με άλλα λόγια, η χρηματοπιστωτική κρίση αντανακλά τώρα μια πολιτική κρίση της ευρωζώνης – μια κρίση που θέτει εν αμφιβόλω την ίδια την ύπαρξη του ευρωπαϊκού σχεδίου στο σύνολό του.

Αν αποτύχει η νομισματική ένωση της Ευρώπης, δεν θα απομείνει σχεδόν τίποτα από την κοινή αγορά, ή από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τις συνθήκες.

Θα πρέπει να ξεγράψουμε έξι δεκαετίες επιτυχημένης ευρωπαϊκής ενοποίησης, με άγνωστες επιπτώσεις.

Αυτή η αποτυχία θα συνέπιπτε με την ανάδυση μιας νέας παγκόσμιας τάξης, καθώς δύο αιώνες δυτικής υπεροχής φτάνουν στο τέλος τους.

Ο λαός στην εξουσία

του Αλέξη Καλοκαιρινού
    

Είναι πολύ συγκινητικό για όλους μας, που απαρτίζουμε τον ελληνικό λαό, ότι ο κ. Παπανδρέου προτίθεται να θέσει στην κρίση μας τη δανειακή σύμβαση που προδιαμορφώθηκε στις 26 Οκτωβρίου. Οπωσδήποτε, έχουμε προοδεύσει στα μάτια του: από συλλογικά διεφθαρμένοι γίναμε «συμμέτοχοι» στην εξουσία ενός αντιεξουσιαστή.

Επιπλέον, εκτός από την πρωθυπουργική εκτίμηση, ανακτήσαμε και την εθνική μας υπερηφάνεια. Ο κ. Παπανδρέου άρπαξε από τα μούτρα τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί. Οι ευρωπαίοι εταίροι μας έλαβαν από τον έλληνα πρωθυπουργό τρίμηνη προθεσμία. Στο διάστημα αυτό η κυβέρνησή του θα αποσυρθεί όπως συνηθίζει και θα αφήσει τις ξένες κυβερνήσεις να διαπραγματευθούν με τους τραπεζίτες, να καταλήξουν και να περάσουν από τα κοινοβούλιά τους συγκεκριμενοποιημένη τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου.